music of my life

 

ฉันชอบเล่นดนตรี

ฉันชอบเล่นดนตรีตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แต่เท่าที่จำความได้ ฉัน เคยดูหนังเรื่องหนึ่งที่มีชื่อว่า SuckSeed เรื่องนั้นมันทำให้ฉันเริ่มมีแรงบันดาลใจด้านการเล่นดนตรี เพราะมันเป็นจังหวะที่ฉันอยู่มอต้นแล้วฉันก็คิดว่าดนตรีมันทำให้เท่และมีเสน่ห์ ถ้าฉันเล่นมันได้มันคงจะดีกับฉันมากแน่ๆเลย หลังจากนั้นประมาณ 2 เดือนฉันเริ่มเก็บตังค์เพื่อซื้อกีต้าร์ มาฝึกซ้อมหรือหัดเล่นตั้งแต่แรกก่อนไปซื้อก็ไม่รู้ว่าจะเล่นได้หรือเปล่าเพราะไม่รู้ทฤษฎีไม่รู้คอร์ดอะไรเลย ซื้อมาแรกๆก็ลองฝึกเล่นแบบที่ไม่รู้อะไรเลย ทำให้ท้อและหมดหวังเพราะมันยากมาก หลังจากนั้นฉันก็ทิ้งมันไปเลยไม่ได้สนใจไม่ได้ยุ่งไม่ได้แตะ แต่มีวันหนึ่งมีเพื่อนที่โรงเรียนแต่กีตาร์มาแล้วนั่งเล่นกันเป็นวงฉันเห็นจากไกลๆฉันดูมีความสุขดีดูสนุกสนานอยู่กับกลุ่มเพื่อน หลังจากวันนั้นฉันก็กลับบ้านมาทบทวนหาวิธีที่จะได้เล่นกีต้าร์ให้เป็นให้ได้เหมือนเพื่อน จนวันนึงฉันเริ่มเล่นกีตาร์ได้พอสมควรพออยู่ตัวหลังจากนั้นก็มีเพื่อนมาชวนเข้าวงเพื่อนเล่นดนตรีด้วยกันในงานวันเด็ก นั่นก็เป็นอีกจุดหนึ่งที่ทำให้ฉันเริ่มจะจริงจังทางด้านดนตรีและอยากพัฒนามันไปต่อเรื่อยๆให้ดีขึ้นกว่าเดิม หลังจากนั้นฉันก็ซ้อมกันมาเรื่อยๆกับวงที่โรงเรียนทำให้เราเล่นดีขึ้นเรื่อยๆจนที่โรงเรียนเริ่มให้เราขึ้นไปเล่นดนตรีในกิจกรรมทุกๆงานของโรงเรียน และมีวันหนึ่งมันมีการแข่งขันการประกวดดนตรีของรายการหนึ่งเราก็ได้ร่วมเข้าไปแข่งขันสรุปผลว่าเราเข้ารอบ 32 ทีมจาก 500 ทีม มันเป็นจุดเล็กๆที่ทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นกว่าเดิม ทำให้เรารู้ว่าดนตรีมันคืออะไรและเราได้รู้จักเพื่อนรู้จักสังคมดนตรีมากขึ้น และพอถึงช่วงนึงของมอปลายฉันจะฉันจะต้องจบมอหกแล้วและคงไม่ได้เล่นดนตรีกับเพื่อนวงนี้อีกแล้วมันทำให้เพื่อนและฉันเศร้ากันและแบบว่าไม่อยากจากกันไปเลยอยากเล่นดนตรีกันแบบนี้มีความสุขแบบนี้ไปเรื่อยๆครั้งสุดท้ายที่เล่นดนตรีด้วยกันตอนมอปลายคืองานปัจฉิมนิเทศ มันเป็นงานที่เล่นเพื่อเลี้ยงอำลาพอเราเล่นเสร็จหลังจากนั้นเราก็ไม่ค่อยได้เล่นด้วยกันอีกเลยเพราะต่างคนต่างทำความฝันในทางที่ตัวเองชอบทำให้ฉันเลิกเล่นไปเลยและเพื่อนๆก็เลิกเล่นไปเลย ช่วงระหว่างที่เลิกเล่นทำให้ชีวิตฉันมันดูน่าเบื่อมากๆไม่มีสีสันในชีวิต จนฉันเข้ามหาลัยและก็มีรุ่นน้องคนหนึ่งที่อยู่คณะเดียวกันมาถามว่าเล่นดนตรีด้วยกันไหมตอนแรกฉันก็ยังไม่รับปากตอบตกลงเพราะว่ากลัวว่าจะไม่มีคนจริงจังกับเราฉันจึงไม่ได้สนใจอะไรหลังจากนั้นมาไม่กี่เดือนมันจะมีงานบายเนียร์และรุ่นพี่ก็หาวงเล่นงานบายเนียร์ไม่มีวงไหนเล่นสรุปฉันก็ต้องเล่นเพราะรุ่นน้องคนนั้นมาชวนฉันก็ได้เล่นหลังจากวันงานบายเนียร์ที่ได้เล่นไปแล้วถ้ารู้สึกว่าความสุขมันเริ่มกลับมาอีกครั้งอยากจะเล่นกีตาร์เล่นดนตรีอีกครั้ง ระหว่างนั้นฉันก็ซ้อมดนตรีไปเรื่อยเล่นดนตรีไปเรื่อยระหว่างเรียนมหาลัย และมีวันหนึ่งน้องก็พาฉันไปออดิชั่นที่ร้านนั่งชิว จนได้เล่นที่ร้านนั้นแล้วก็มีรายได้ระหว่างเรียนทำให้ฉันดีใจมากดนตรีไม่ทำร้ายใครแถมยังทำให้เรามีความสุขฉันรักมัน

ฝึกซ้อม
มอง
ฝึกซ้อม
แค่หลับตา
ฝึกซ้อม
ส่งยิ้ม

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s